Crveni krst Srbije 6. februara obeležava Dan svog osnivanja, a danas slavi 145. godine postojanja i rada. Najstarije je nacionalno društvo okuplja gotovo 70.000 volontera.

Crveni krst Srbije osnovan je 6. februara 1876. godine u Beogradu. Danas Crveni krst Srbije deluje kao organizacija sa kontinuitetom međunarodnog priznanja u neprekidnom trajanju od 1876. godine.

Na svim nivoima organizovanja zaposleno je 750 profesionalaca, a u realizaciju programa uključeno je više od 69.000 volontera, od kojih 60 odsto čine mladi. Na svečanoj sednici su prisustvovali znameniti ljudi tadašnje Srbije kao što su: Josip Pančić, Đorđe Vajfert, Ilija Kolarac i prof. Kosta Stojanović, a inicijator formiranja dr Vladana Đorđevića 6. februara 1876. godine proglasio je nastanak Srpskog društva Crvenog krsta u Beogradu. Prvi predsednik bio je mitropolit Mihajlo Jovanović čije se bista nalazi u dvorištu zgrade Crvenog krsta u Siminoj ulici.

U prvoj godini osnivanja, Srpsko Društvo Crvenog krsta okupilo je oko 2.000 članova i osnovalo 35 pododbora u zemlji. Iste godine, na inicijativu Srpskog Društva Crvenog krsta, Kneževina Srbija je potpisala Ženevsku konvenciju, a 11. juna iste godine Srpsko Društvo crvenog krsta postalo član velike porodice Crvenog krsta u svetu, dobivši priznanje od Međunarodnog komiteta Crvenog krsta.

Humana ideja se širila, tako da je 1885. godine Srpsko Društvo Crvenog krsta imalo 105 odbora. U ratu sa Bugarima, Srpsko Društvo Crvenog krsta je obavljalo evakuaciju svojim sanitetskim vozilima i sanitetskim vozom.

Crveni krst Srbije je jedno od prvih 15 nacionalnih društava Crvenog krsta osnovanih u svetu. Kneževina Srbija je, na inicijativu Srpskog Društva Crvenog krsta, potpisala prvu Ženevsku konvenciju 1876. godine i tada je Srpsko Društvo Crvenog krsta izdejstvovalo da Vrhovni komadant, Kralj Milan, dozvoli transport pomoći evropskih društava Crvenog krsta preko Srbije za stanovništvo Bugarske, sa kojom je Srbija bila u ratu. Umetničko viđenje ovog događaja nalazi se i danas, u vidu umetničke slike, u Muzeju Međunarodnog pokreta Crvenog krsta i Crvenog polumeseca u Ženevi.. Crveni krst Srbije danas deluje kao organizacija sa kontinuitetom međunarodnog priznanja u neprekidnom trajanju od 1876. godine.

U periodu raspada bivše Jugoslavije krajem XX veka, Crveni krst Srbije je nastavio da ostvaruje svoje programske zadatke zbrinjavajući veliki broj izbeglica i raseljenih lica, distribuirajući pomoć od međunarodnih donatora. Kroz mrežu Crvenog krsta Srbije je od početka devedesetih do 2004. godine distribuirano 650.000 tona hum. pomoći za potrebe najugroženijih kategorija stanovništva. Tih godina, a u jednom periodu između 1999.-2000. od 7.5 miliona stanovnika Republike Srbije, preko milion je bilo korisnika pomoći Crvenog krsta.

Krajem 2005. godine Skupština Republike Srbije usvojila je novi Zakon o Crvenom krstu kojim su definisana javna ovlašćenja koja je država poverila Crvenom krstu, programi koji su u skladu sa misijom Crvenog krsta, kao i usluge koje može da pruža Crveni krst.

Kroz sve godine postojanja, Crveni krst Srbije je delovao poštujući osnovne principe Međunarodnog pokreta Crvenog krsta i Crvenog polumeseca: humanost, nepristrasnost, neutralnost, nezavisnot, dobrovoljnost, jedinstvo i univerzalnost.

Realizovane aktivnosti u 2020. godini

Prošla, 2020. godina bila je obeležena krizom sa kakvom se do sada nismo sreli.

Pandemija COVID 19 je promenila živote svih nas na neki način, životi i zdravlje velikog broja ljudi su bili i jesu još uvek ugroženi i uticala na pogoršanje ugroženosti već ranjivih kategorija, socijalno ugroženih ljudi.

Kao najstarija i najveća humanitarna organizacija u zemlji svojim delovanjem i programima koje realizujemo smo i u 2020.godini potvrdili da imamo potencijal za sprovođenje efikasnih i efektivnih programa i aktivnosti, koristeći svoje ljudske resurse, mrežu organizacija i edukovane profesionalne saradnike i volontere na korist najugroženijih ljudi i lokalnih zajednica.

Organizacije Crvenog krsta u Srbiji – njegovi volonteri, profesionalno zaposleni, pokazali su veliku humanost, požrtvovanje, znanje i hrabrost. Organizacija je odreagovala kao sistem, kao nedeljiva celina u kojoj svi činioci imaju veliki i podjednak značaj.